Trailer | Progress versus Sunsets

A film by Melanie Bonajo.
Edited by Willem Aerts

Melanie Bonajo (geb. 1978, Nederland) heeft gestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam en was artist-in-residence aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam en het International Studio & Curatorial Program in New York. Haar werk en performances waren eerder onder meer te zien in instellingen als het Bonnefantenmuseum, Maastricht; de Frankfurter Kunstverein, Frankfurt; FOAM, Amsterdam; Haus der Kunst, München; Manifesta 12, Palermo; MARTa Herford; STUK, Leuven; Fondazione Prada, Milaan; Museum Arnhem; Mains d’Oeuvres, Saint-Ouen; De Hallen, Haarlem; EYE Filmmuseum, Amsterdam; De Appel Arts Centre, Amsterdam; Center for Contemporary Art, Warschau en het National Museum of Modern and Contemporary Art, Seoul.

Melanie Bonajo’s video-installatie Progress vs Sunsets: Reformulating the Nature Documentary is het tweede werk in een trilogie over de effecten van de technische vooruitgang op kwetsbare, gemarginaliseerde groepen. Na de eerste installatie in deze reeks die zich op ouderen richtte, nodigt Progress vs Sunsets kinderen uit na te denken over de invloed die de veelbekeken foto’s en video’s van dieren op internet hebben op de relatie tussen mensen, dieren en hun gedeelde leefomgeving. Bonajo vraagt welke stemmen niet gehoord worden gedurende ontwikkelings- en groeiprocessen en vestigt de aandacht op het uitsterven en het leed van dieren als een van de onvermijdelijke randverschijnselen van vooruitgang. Ze benadert haar werk vanuit een intuïtief, feministisch standpunt, benadrukt het belang van het proces boven het product en trekt het hele vooruitgangsidee in twijfel.

De film wordt vertoond in een felgele, immersieve installatie die erop is gericht de kijkers een instinctieve, affectieve reactie te ontlokken en een behaaglijk, veilig gevoel te geven. Er is een gigantisch speelgoeddier om op te zitten, dat de bezoekers verleidt weer even als een kind naar de wereld te kijken. Bonajo’s Progress vs Sunsets moedigt bezoekers aan stil te staan bij de blik waarmee ze iedereen die anders is dan zij bekijken en na te denken over de machtsstructuren waarbinnen het leven van de een boven dat van een ander wordt gesteld.

Comments are closed.